Van de week hoorde ik op de radio dat er weerbaarheidstrainingen georganiseerd worden voor studenten. Door defensie. Dus eigenlijk gewoon militaire dienstplicht, maar dan zonder plicht. Volgens de officier die hierover werd geïnterviewd, is de opkomst hoog en was het percentage afvallers tot nog toe tijdens de trainingen te verwaarlozen.
Ik kom nog uit de tijd dat men er alles aan deed om juist niet in dienst te hoeven.
Dat waren de dienstweigeraars. En dan had je natuurlijk nog de ‘ongeschikten.’ In mijn peloton zat ook een ongeschikte en dat uitte zich uiteindelijk op een plek waar je dat niet wilde zien, namelijk op de schietbaan. Deze jongeman lag met nog drie maten in de schiethouding op de grond en de rest van het peloton stond erachter. Zijn geweer, een Fal, weigerde. Toen stond hij op, draaide zich om naar zijn maten en bleef de trekker beroeren en riep; “Hij doet het niet, hij doet het niet…..” ‘Dekken!’ Schreeuwde de Wachtmeester en we lieten ons (volgens het boekje) allemaal plat op de grond vallen.
De ‘ongeschikte’ kon daarna met Groot Verlof.
Met de kennis van nu begrijp ik de dienstweigeraars wel en vraag ik mij ook wel eens af of die ‘ongeschikten’ slimmer waren dan dat ze deden voorkomen. Want niemand wordt wijzer van het voeren van een oorlog, er zijn alleen maar verliezers. Op korte termijn door al het geweld en vernietiging wat een oorlog met zich meebrengt en op lange termijn als het blijft hangen tussen de oren en je daar geen hulp voor vraagt. Ondanks dat niet iedereen een oorlog meegemaakt heeft, gelukkig niet, snapt het merendeel van de bewoners op deze wereld dat oorlog verschrikkelijk is. Daar hoef je niet voor geleerd te hebben. Maar sinds onze vrede onder druk staat, onze grote broer Amerika niet meer te vertrouwen is en oorlog steeds dichterbij komt, kunnen we het ons niet meer permitteren om stil te blijven zitten.
En moeten we ons voorbereiden op de ergst denkbare scenario’s.
Die bedrijfjes die weerbaarheidstrainingen geven én de studenten, snappen dat. En de politiek ook, alleen blijven ze maar strijd voeren wie dan voor de kosten op moeten draaien; de klein verdieners die elke maand eigenlijk geld tekortkomen of de groot verdieners die elke maand te veel geld overhouden en ook niet te veel belasting willen betalen. Iets met Box 3 heb ik begrepen.
Maar dat we met zijn allen daarvoor moeten bloeden lijkt mij een understatement.
Want leven in ons vrije, luxe wereldje is absoluut niet meer vanzelfsprekend en daarom moeten we ons voorbereiden op het onoverkomelijke. Maar als je kijkt hoe we de laatste decennia met elkaar leven en met elkaar omgaan, zou het best wel eens kunnen dat die trainingen voor iedereen goed zouden zijn. Zo hoorde ik een instructeur in dat radioprogramma de studenten verwelkomen en legde ze vervolgens even de leefregels aan hen uit, regels waar ik gezien mijn opvoeding mee bekend ben maar nieuwere generaties waarschijnlijk niet.
De structuur droop ervan af!
Zo begon hij met het onderdeel ‘op tijd komen’. Dat gold voor het appél maar ook voor de andere verplichtingen op de kazerne. Dus niet op het laatste moment of erger, na het moment. En als je dan ten tonele verschijnt dan moet je er netjes bijlopen, dus voor de dames de haren in een knotje, de mannen gladgeschoren op de baarden- en snorrendragers na, kleding netjes, geen geluidsdragers in de oren of op het hoofd en waag het niet met de handen in de zakken te lopen!
Ook als je je klote voelt (dienstplicht grapje).
Discipline is belangrijk in het leger, want naast dat ze een kerel of een stoere meid van je proberen te maken, zul je ook getraind worden op je verantwoordelijkheidsgevoel. Dat heb je onder andere nodig op de schietbaan. Maar het is ook hoe je met elkaar omgaat, in het leger maar ook (en vooral!) daarbuiten. En dat je leert door te zetten, zonder drugs te gebruiken of andere stimulerende rotzooi. Wellicht dat de energiedrankjes nog toegestaan zijn maar daarna houdt het dan echt op en zul je op eigen kracht door moeten gaan.
Het lijkt verdacht veel op een her-opvoedingscursus.
Ik vind zo’n weerbaarheidscursus een mooie ontwikkeling en ik denk ook dat het voor velen heel goed kan gaan uitpakken. Want naast dat ze je voorbereiden op oorlog, uitval van het stroomnet of andere rampen, zullen veel mensen zich wellicht daardoor ook wat zekerder gaan voelen. En ook heel belangrijk, leren ze omgaan met teleurstellingen. Want dat wordt tegenwoordig gezien als een afgang, een mislukking, terwijl het juist niets meer is dan een levensles. ‘En als het leven je laat struikelen, maak er dan een salto van!’ (Kiki Toll†’ 2005- 2021)
Wij mensen mogen fouten maken.
Als ik terugdenk aan mijn dienstplicht zag ik dat als een aanvulling op de opvoeding die mijn ouders mij gegeven hebben. Niet dat ik altijd braaf deed wat zij van mij verlangden, integendeel, maar ze leerden mij wel om door te zetten wanneer het even tegenzat, zoals bijvoorbeeld wanneer ik reclamefolders moest rondbrengen terwijl het slecht weer was of ijskoud.
Want een ding was duidelijk: zij gingen mij niet helpen.
Ze leerden mij ook om respect te hebben, voor wie dan ook. Zo stonden ze elk jaar stil bij de Dodenherdenking en leerden ze ons het respect voor de nationale vlag, het rood, wit en blauw. In die volgorde. En als ik dan kijk naar de huidige samenleving dan denk ik dat sommigen onder ons dat respect helemaal kwijt zijn. Niet vanwege het landsbelang waar velen voor gevochten hebben en soms zelfs hun leven voor gegeven hebben, maar vanwege het eigenbelang.
In mijn ogen werkt dat alleen maar tegen je.
Maar ik ben voor. Want door de welvaart waar we in dit land al jaren van mogen genieten zijn wij onderhand wel een heel vervelend, verwend volkje geworden met hele grote bekken. En als er dan iets niet lekker loopt, wijzen we naar de ander en vervallen we in de slachtofferrol. Dus een beetje weerstand opbouwen is helemaal niet slecht voor ons mensen in deze tijden, we mogen best wel weer wat strenger worden. Sommige scholen zijn daar al een beetje mee begonnen las ik. Niet meer rennen in de gangen, geen trainingspakkies meer aan en zuipen op een schoolreis betekent einde schoolreis.
Die leerlingen hoeven straks niet meer op weerbaarheidscursus!
